mijn inspiratie voor een nieuwe post is even zoek. en bovendien heb ik momenteel onderstaande negen nieuwe platen op de boterham om te recenseren voor soundslike.be. en moet ik volgend weekend parket leggen. en moet ik daarom vanavond dat parket al klaarleggen in de living om te acclimatiseren. en ga ik vrijdagavond kijken naar botanica in N9 villa in eeklo. en moet ik vanavond om kaarten daarvoor. en ga ik zondag trance en techno draaien op een praalwagen in de karnavalstoet van assenede, het schoonste dorp van vlaanderen. en zou ik graag mijn geiten nog eens zien, die verhuisd zijn naar de kinderboerderij van drongen.

en moet ik tussendoor natuurlijk ook gewoon nog werken voor de kost zoals iedereen.

Er wordt veel en helaas steeds meer gepalaverd over de graad van aannemelijkheid van zowel creationisme als darwinisme, maar voor mij en voor gelukkig nog een heel substantieel deel van het denkend mensdom is het vrij helder. Creationisme is quatsch.

Het toeval is veel aannemelijker dan het lot. Een trial and error evolutie is geweldig veel aannemelijker dan predestinatie. Stelt u zichzelf voor op uw werk. U moet een taak uitvoeren die u nooit eerder deed. U zou begot niet weten hoe eraan te beginnen. Welnu, hoe groot is de kans dat u slaagt, en hoe groot de kans dat u niet slaagt? De vraag stellen is ze beantwoorden.

Laat het me eenvoudiger voorstellen. Het is veel aannemelijker dat een zeer specifieke gebeurtenis niet heeft plaats gehad dan dat ze wel heeft plaats gehad. Er moet immers aan veel meer voorwaarden voldaan worden opdat een gebeurtenis plaats vindt, dan dat ze niet plaats vindt. Er is veel meer kans dat ik niet tot op het eerste concert van Madonna in ons land zal geraken, dan wel. Om er wel te geraken, moet ik al geïnteresseerd zijn in Madonna of een vriend het plezier willen doen mee te gaan, en ik moet kaarten bestellen via telefoon of internet. Er moeten überhaupt nog vrije plaatsen zijn, en ik moet geld overschrijven, nog steeds een geweldige toestand via internet vind ik. De kaarten moeten worden opgestuurd of afgeprint. De Post moet dus al feilloos werken (geen sinecure voor wie die boîte in casu kent) of de inkt cartridge van mijn printer mag niet op zijn. De bewuste dag zelf moet ik heelhuids op de concertweide geraken. Madonna mag niet ziek zijn of slecht bij stem, want ook dan gaat het feestje niet door, zelfs niet als IK aan al mijn te vervullen voorwaarden voldaan heb. En dan hebben we alle calamiteiten nog buiten beschouwing gelaten: er kan een meteoriet inslaan of net ingeslagen zijn. Madonna haar privéjet kan gekaapt zijn door Al Quaida. Ze is tenslotte het vleesgeworden icoon van katholicisme en westers verderf tesamen. En Al Quaida heeft toch alles gedaan tegenwoordig. Spelen er ergens wat kwajongens met trekbommetjes, ze hebben banden met Al Quaida. Al Quaidastrijders kunnen de privéjet in de Basiliek van (Fernand) Koekelberg (zijn maîtresse) gevlogen hebben. Ik zeg maar wat. Tremendous possibilities. En vooral: ik verschiet van niets meer.

En wat moet ik doen om NIET naar het concert van Madonna te gaan? Niets. Helemaal niets. Geef toe: heel wat makkelijker.

Creationisten kunnen eigenlijk ook niet anders dan in aangeboren talent geloven, en dan wordt het plaatje helemaal belachelijk, want je moet toch echt wel een rund zijn om niet te zien dat een mens nergens raakt zonder hard zwoegen. Wie niks hoeft te doen om te geraken waar hij is, heeft gewoon veel geluk gehad. In dat opzicht moet ik nog vaak terugdenken aan de twee Getuigen van Jehovah die ik jaren geleden probeerde te overtuigen om lid te worden van Natuurpunt en zo hun engagement te tonen dat ook zij achter een beter natuurbehoud stonden. Ze waren volstrekt niet geïnteresseerd: "God zou het allemaal oplossen". Dat is gemakkelijk natuurlijk. Stelletje pricks.

Enfin, het is het zo klaar als een klontje. Als er één geweldige instantie alles wat we kennen heeft gemaakt, waarom kun je een hoender dan laten broeden op aardappels? Wie zijn intelligent design is dat for god's sake?

Ik moet niets hebben van creationisten, Getuigen van Jehova en andere katholi-fundi's. Ze denken dat alles vanzelf komt en dat het leven niet maakbaar is. Het zijn koppige, luie, pretentieuze, saaie, lijdzame en inerte sukkels. Het katholicisme is een historische lapsus. Het zal vanzelf verdwijnen. Dat is een darwinistische natuurwet. Wat mij betreft: the sooner the better.

kenny bolle, de dader van de sigarettenmoord van oostende, is beschaamd en heeft verklaard nooit de bedoeling gehad te hebben te doden. ik geloof hem niet.

hij loog al dat hij stomdronken was. "pas op 2,5 promille alcohol in het bloed spreekt men over uitermate dronken". op de vraag van voorzitter defoort of de 1,72 promille van bolle alcohol geheugenverlies kan veroorzaken, zei apotheker jan cordonnier voor het hof van assisen dat dit niet waarschijnlijk was. hij loog dus ook al dat hij zich niets meer herinnerde. advocaten en daders, proberen, proberen, proberen. even luwte, en kim de gelders advocaat probeert weldra vast hetzelfde. dat kim niet de bedoeling had te doden. de jongsten eerst, de hulpelozen recht in de slagader. er zijn overlevende peuters met sneeën van aan hun oor tot op hun schouder, maar let op: kim zal niet de bedoeling gehad hebben te doden.

ik kan die gore zever niet meer slikken. ik wil met beide voeten in het leven kunnen staan en een kat een kat noemen.

op recente foto's kijkt kenny bolle wat wezenloos voor zich uit. misschien omdat de advocaat gezegd heeft dat dat voorlopig het beste is. wat wezenloos voor je uitstaren, je zou voor minder. en toch betreuren zijn advocaten zelfs dat het voorval het nieuws beheerst heeft. er waren de afgelopen 2,5 jaar immers 96 andere delicten met messen in oostende. yeah right, bij het fileren in de vistrap zeker. de advocaten willen het gebeuren "tot zijn juiste proporties" herleiden. ik ben benieuwd. het mes kwam er aan zijn rug omzeggens weer uit. alle vitale organen die een beetje in de buurt lagen werden geraakt. zijn dikke darm werd op drie plaatsen geraakt. in zijn aorta zat een gat van twee centimeter. bart bonroy kreeg liters bloed toegediend, maar bloedde toch dood. tot welke aannemelijke proportie ga je dat in hemelsnaam herleiden?

maar nee: "slagen en verwondingen", vindt de verdediging. get real. wat een bullshit zeg. iemand een toek op zijn muil geven, dat zijn slagen en verwondingen. of kunnen we geen nederlands meer, misschien? de ouders hadden hem het mes gegeven om zich te beschermen wanneer hij uitging. come again? een mes met een lemmet van 8,5 centimeter. ongelofelijk. waarom meteen geen zwaard? acht en een halve centimeter. daar dood je een rund mee. het mes waarmee de slachter vroeger bij ons het varken mee in de keel stak, was niet eens zo lang. ik hoor het mijn vader nog zeggen toen ik een zakmes vroeg: geen messen die langer zijn dan de breedte van je hand. welke ouder weet dat nu niet, zeg. het mes zat 8,3 centimeter in het lichaam van bart bonroy. helemaal, met andere woorden. "de kracht waarmee het mes in hem geploft is, moet enorm geweest zijn", aldus wetsdokter van parys.

wat mij vooral heel erg tegensteekt is dat er aanvankelijk enkel woorden van schaamte uit bolle kwamen, geen van spijt. gisteren en vandaag leek daar verandering te zijn in gekomen, maar die laattijdigheid zegt ook al veel. weinig spijt: op veel verschillende manieren kun je dat niet interpreteren. bolle heeft weinig of geen spijt over zijn daden, alleen spijt dat er geen betere reden was om het te doen, zo lijkt het wel. geef toe, voor een sigaret, het staat ook wat lullig op je cv.

en er is nog geen proces geweest of daar gaan we weer: er wordt toch gehoopt dat hij nog een tweede kans krijgt. een tweede kans... met een iets korter mes dan, of hoe moeten we dat precies zien? ik vind het nog wat vroeg om over tweede kansen te beginnen. bolle krijgt nu eerst de kans te beseffen welke onmetelijke grens hij heeft overgestoken. wat betreft kansen mag dat voorlopig wel volstaan.

naar de echte reden nu. vanwaar die agressie? de ziekte van de tijd? better, harder, faster, stronger? toen mijn vader uitging werd er 's zondags ook stevig gedronken en af en toe op de vuist gegaan op de plaatselijke kermissen. ja, er kwamen ook messen aan te pas. maar jonge gasten gingen 's maandags gewoon weer werken. met een blauw oog, een gezwollen oogkas, wat gekneusde ribben en een sneetje hier en daar. niet met een tunnel des doods in hun buik.

wie niet stomdronken is, en één iemand steekt, en niet de bedoeling had te doden, moet dan de schok van herkenning krijgen dat het niet hoort. kenny bolle niet. hij stak nog een tweede jongen, helemaal doormidden en dood ditmaal. het is begrijpelijk dat zijn ouders zwaar aangeslagen zijn. het gevoel dat je opvoeding gefaald heeft moet verscheurend zijn. maar we hebben hier echt wel het schoolvoorbeeld van iemand die voor onbepaalde tijd achter slot en grendel moet. if this ain't it, then what is?

kenny bolle heeft verklaard nooit de bedoeling gehad te hebben te doden. ik geloof hem niet. en een jury met een beetje common sense ook niet.

ps: net voor ik de laatste zin schrijf van deze blogpost loopt in mijn rss feedreader het bericht binnen dat kenny bolle zijn mes eerder gebruikte bij afpersing. sterker nog: al enkele malen. now why does that not surprise me? de prachtzoon die zijn vader beweert dat zijn kind is, is hij allerminst. je mag hopen, maar vandaag telt alleen de naakte waarheid. daar net onder in mijn feedreader: kim de gelder weigert nog steeds te praten. zeg jongen, cut the crap please. istaastgedaanja? je kunt misschien onbewust een moord plegen, dat wil ik nog geloven, maar je kunt geen weken naeen onbewust weigeren te antwoorden op pertinente vragen. als de gelder vandaag nog steeds weigert te praten dan schiet er nog weinig over dan hem samen met bolle in de cel te stoppen. en hen misschien een boek kaarten te geven. het zal er stil zijn. er zal goed kunnen nagedacht worden. er is nog één iets dat beide heren kunnen doen voor de maatschappij, en dat is spreken. uitleg geven. braaf zijn en antwoorden op de vragen. ze konden zo veel, het waren in hun eigen kleine wereld toch zo'n fantastische helden, dus dat kunnen ze toch ook?

[Overlevende Jilles Coopman tussen de twee broers van Bart Bonroy]

vanavond op de trein naar kortrijk zat een jong stel sushi te eten in eerste klasse. met stokbrood. parijs stokbrood natuurlijk. de kruimels vlogen overal.

het was gewoonweg belachelijk om te zien.

hoeft het gezegd: antwerpenaren. en van elk geslacht één. het mannelijke lid leek bovendien te veel op matthias sercu, die kleine van ketnet, om toeval te zijn. nee, niet matthias sercu, help me, een andere, enfin, ge weet wel wie ik bedoel.

er was uiteraard -en welbeschouwd- maar één gepaste reactie op de rauwe visvreters: koptelefoon op (ten eerste om hun vreselijke antwerps niet te hoeven horen, want dat is toch altijd weer een beetje sterven voor een echte vlaming), white lies op en meelippen en doen alsof ze lucht waren - daar hebben antwerpenaren meestal niet van terug. ze leken dan ook erg gefrustreerd dat ze niet de gewenste aandacht schenen te trekken.

toen de conducteur aan de andere kant (some losers have all the luck) het rijtuig inkwam haastten ze zich om de en of andere reden een ongeluk om de sushi op te bergen. met heel veel beginnersgeluk slaagden ze daar ook nog eens in. life ain't fair.

schuin tegenover mij zat ondertussen -we zouden hem vergeten bij zoveel zielig vertoon- een kortgeknipte frisgeschoren jonkheer met zonnebril (half februari en mistig - faut le faire) met zijn schoenen uit en zijn grote linkerteen door zijn kous met zijn voeten in de zetel rechtover hem twee luxezetels te bezetten, terwijl de tweede klasse helemaal vol zat (meteen ook de reden van mijn tijdelijke onderkomen in dit achterlijke deel van de trein).

enfin, ik moest hem met andere woorden niet eens horen spreken om te zien dat het een leuvenaar was.

het is me daar wat, in eerste klasse.

sorry als ik een beetje pissed off mocht klinken. de drankautomaat gaf geen wisselgeld terug tijdens mijn overstap. rotverwende pubers mogen in eerste klasse sushi schransen, maar een eerlijke arbeider gelijk mij die terecht zijn geloof in het socialisme verloren is heeft geen plaats om te zitten in tweede, en als hij dan afstapt en een blikje jupiler wil nemen uit de automaat, troggelt de machinerie hem dan ook nog eens het wisselgeld af dat hem rechtmatig toebehoort.

had ik gewoon mijn wisselgeld gekregen zoals het hoort dan was ik voldoende getroost geweest en was deze blogpost nooit geschreven geweest. maar het zij zo, zoals het nu is. alea jacta ejaculata. de teerling was gespoten. of zo iets.

ps: er zijn natuurlijk ook goede antwerpenaren. en misschien zelfs goede leuvenaren, zolang ze tenminste niet over hun fantastische hogeschool beginnen leuteren.

het is uiteraard zeker wel natuurlijk goed in feite, dat er eigenlijk tegenwoordig vandaag de dag opportuniteiten en mogelijkheden en kansen en gelegenheden geboden worden op websites van kranten zoals daar zijn de standaard en de morgen en nog veel meer kwaliteitsjournaals, voor simpele en eerlijke burgers en lezers en lezeressen terzijde, om hun gedachten te zeggen aangaande betreffende hetgeen daar in casu allemaal op geschreven word. daar heb ik zeker niet van het minste problemen mee. maar er is dan, vindt ik, toch een heel ander, groter probleem van een andere orde, waar ik het met u over zou willen hebben in mijn wisseling van gedachten. tenminste u vind dat zeker helemaal niet erg, want anders niet.

ik vindt het met name namelijk spijtig dat er zoveel mensen die op bepaalde artikels een erectie geven, fouten maken en bijvoorbeeld niet duidelijk ejaculeren. ik denk dan, maar ik weet het niet zeker, aangezien ik het alleen maar denk, dat die mensen denken dat ze heel geleerd zijn, maar ze zijn het in feite niet, denk ik. ze maken veel fouten en wat ze zeggen is toch nog soms verkeerd ook, ik bedoel de redenering die ze doen en die erachter schuilt achter wat ze zeggen kan ik niet altijd goed volgen voor een gewoon mens, of ze schrijven fouten die niet juist zijn, zowel niet qua inhoud als soms ook niet qua vorm noch, respectievelijk, of de beide samen bij elkaar. je moet dat toch in één keer in de gaten hebben.

sommige van die mensen, denk ik, denken, denk ik, dat ze gelijk hebben, maar als ik dan denk aan wat ik zelf denk, denk ik dat het niet juist is, en dat ze geen gelijk hebben, of ik heb natuurlijk zelf geen gelijk, dat kan natuurlijk altijd ook nog altijd. dat ik zou wenen daarvan is te erg, maar toch. er zijn zoveel mensen die denken dat ze slim zijn, en zo, maar ze zijn in feite niet zo slim, omdat ze in feite dom zijn, maar dat mag dan altijd nooit niet gezegd worden en dat vindt ik eigenlijk spijtig. de laatste mislukkeling die ik heb gelezen daarop was een vlaamsgezindheid die een fout schreef. hij was zo vlaamsgezindheid maar hij kon zelf nog geen vlaams, of toch niet zonder fouten. dat is toch om te lachen? ik in ieder geval wel.

ik heb lang nagedacht over dit, wat niet kort was, en ik wist niet of ik dat wel zou opschrijven allemaal, en ik weet het natuurlijk nog altijd niet, maar dan is het te laat natuurlijk. een dt-fout tot daar nog misschien aan toen, want dat moet kunnen en dat overkomt de beste ook wel eens als hij niet zo goed is, maar waar het mij in feite soms om te doen is allemaal is dat al die mensen die soms een erectie geven op die websites denken dat hun erectie eigenlijk god is, en hun wil is wet, omdat ze eens goed gespuit hebben. en wat de anderen dan zeggen, dat speelt geen rol, hun eigen gelijk is altijd waar. ik moet er soms ook mee lachen, want die mensen hebben toch een spreekbuis, en ze zijn gelukkig, dus waarom moet het niet?

maar soms dacht ik dat het misschien toch geen achteruitgang zou zijn naar het verleden waar de artikels geschreven werden door de journalisten van de kranten zelf, en er niet zo veel ruimte was voor erecties van anderen, goed geëjaculeerd dan wel niet. ik lees dan ook soms wel, wil ik eerlijk gezegd, de artikel van de mensen die het geschreven hebben, en ik lees niet wat de lezers daarop ejaculeren, in hun erectie. kortom, tot besluit, gelijk vroeger. het is een beetje het verschil in vergelijking met web 2.0, toen er nog niemand schreef voor het internet, en er veel minder user generated content was, en alleen te lezen viel dat er wat stond, en je wel met een lezersbrief kon schrijven, maar geen onmiddellijke erectie, niet altijd toegang.

het is penetrant, vindt ik, voor de tijd, om ze te zien binnengaan. vroeger moest je dat gewoon schrijven met een pen, maar dat verkoopt nu niet meer, nee, het is allemaal op de computer, wie kent dat nog, echte inkt, en wat ze geschreven hebben wel dat zijn ze na vijf minuten later al lang weer vergeten geworden. ik ga een nieuwe haatsmurf moeten uitgevonden worden, denk ik dan soms, gelijk nu soms, één die haat dat de mensen altijd onmiddellijk kunnen iets zeggen op wat ze lezen. ze zouden eens moeten nadenken, en als je daar dan over slaapt dan kun je daar eens over slapen, en uw oren omdraaien, en alles eens herlezen ook, zodat het duidelijk is, en dat er toch veel minder fouten in zouden staan. gemakkelijk.

ik heb bijvoorbeeld dit artikel niet zo maar geschreven. je denkt misschien altijd van wel maar nee nee, daar is lang over na gedacht geworden, door mij dan nog wel. daar stan zo geen taalfouten in. misschien wel een keer eentje, maar dat kan iedereen. ik neem altijd geen blad voor de mond. ik peins wel zeker een een keer na vooraleer ik wat zeg. maar op die websites op het internet staan daar erecties, en daar dan ook nog eens erecties op, het word mij wit voor mijn ogen om den duur, en zeker geen water in de mond. al die heilige pausen, en als an de baetzelier van ldd wordt dan zeggen ze, kijk, het dom blondje, maar weten ze wel dat ze dat zeggen want zelf zijn ze misschien anders ook niet in de politiek en wat weet je dan?

dat is lastig en dat ga ik niet tegenspreken, ik heb het daar dikwijls heel vaak moeilijk mee, meer dan een keer want anders zou ik er niet over begonnen ben. lees toch eerst eens, maar nee. en op alles hee. op alles ik vind dit en ik vind dat, gelijk dat er iemand geïnteresseerd is of te wachten op zijn erectie ik niet hoor. en dan is er een andere en die schrijft geen taalfouten en die lacht daar dan mee, maar zelf weet hij niet waarover hij spreekt het moet altijd goed zijn vind ik de vorm en wat er omheen zit, het papier en het strikje. maar ja kun je niet spreken met zo iemand die van zijn eigen vindt dat hij gelijk heeft hij is altijd blij dat hij wat geschreven heeft en wat hij geschreven heeft is de waarheid. ik geloof dat steeds niet.

is er nog plaats voor iemand gelijk mij die dan lang heeft gedacht en weet hoe hij dat zal schrijven, maar nee, de dag nadat staat er al een heel ander artikel op  en het is al vergeten. je hebt geen tijd meer. nochtans is het zo dat er eens iets kan gezegd worden. alles moet een beetje sudderen soms, en dan wordt het helder maar soms ook niet je moet het tijd geven. maar tijd is er niet meer, he, één artikel vandaag één artikel morgen je word voorgekauwd wat er te lezen staat. de mense hebben geen eigen mening meer ze zeggen alleen maar iets over wat er gevraagd wordt maar niet meer over wat ze zelf denken. deurtje open, hond buiten, deurtje weer toe. dat zeg ik altijd. spijtig. het moet allemaal een beetje tragen kunnen.

vorige week heb ik nog een erectie gegeven maar het was te laat. het ging over kim de gelder maar wie onthoud die nu nog. die zit vast en ze hopen dat hij nooit meer vrij komt. spijtig, volgens de één, hij moet dood, volgens de ander. maar achter een week zeggen ze niets meer het is al oud nieuws dat iedereen weg wil. het leven gaat zo rap altijd niet, dacht ik gisteren, en ik schreef iets over die kim maar het gaat al over de palestijnen en de walen die weer niet meer willen luisteren en ook niet spreken. wat er in dendermonde gebeurd is daar kijken ze niet meer naartoe. alles moet altijd nieuw zijn. ik vind dat heel spijtig maar allereerst kan ik er ook niet veel aan doen. de mensen moeten allemaal mee willen. en kunnen ook.

het is heel duidelijk wat ik wil zeggen. maar je moet het lezen. dat we eens lezen, luisteren en dan zwijgen. en dan een paar dagen later daar eens iets over mogen zeggen of schrijven, en niet altijd de eerste keer. en dat er wat minder nieuws is, en misschien weer met lezersbrieven gewoon op de post doen dan kunnen ze veel schrappen nu moet het direct verschijnen. maar ja wie luistert er naar mij. moesten ze dat allemaal doen dan zouden er minder taalfouten zijn en je zou ook kunnen verstaan wat iedereen zegt. veel maakt dat nu niet uit, want is maar zo. maar anders, dan zou dat wel geholpen hebben. maar als madonna naar belgië komt dan kopen ze wel allemaal een kaart maar als er iemand anders komt dan soms niet. dat is hetzelfde.

We zien het altijd in de nasleep van een tragische gewelddadige gebeurtenis. We zagen het ook de eerste week na de catastrofe die Kim De Gelder had aangericht. De discussie of je vooral op zoek moet naar de voedingsbron van dergelijke ontsporingen en die lam moet leggen, dan wel of je vooral repressief te werk moet gaan en wacko's moet interneren, opsluiten of, hebben we het de laatste jaren niet vaak genoeg gehoord, meteen maar terechtstellen.

Psychologen en linkse intellectuelen (laat me even kort door de bocht gaan) vinden strenge straffen doorgaans van weinig nut; rechtsdenkers en liefhebbers van de kordate aanpak vinden hetzelfde van psychologische analyses. Maar waarom zou je moeten kiezen? Waarom staan die twee zienswijzen altijd per definitie lijnrecht tegenover mekaar? Het is volgens mij namelijk wishful thinking te denken dat één van beide ooit zal volstaan.

Zelf ben ik niet meteen voorstander van de doodstraf. Misschien nog als vorm van mogelijke troost voor familie, maar zeker niet als betekenisvolle exemplarische strafmaat. Zware criminaliteit zien we immers zelden dalen in landen waar de doodstraf in voege is. Maar blinde moordenaars, ontoerekeningsvatbaar of niet, hoeven voor mijn part niet meer vrij te komen. Ik voeg hier het woordje "blinde" aan toe omdat er natuurlijk gradaties zijn in moord. De twee adolescenten die vorig jaar de gevangenis ontliepen terwijl het toch bewezen was dat ze hun eertijdse pedofiel hadden omgebracht, zijn niet van het slag van pakweg Dutroux. Dat voelt iedereen aan zijn theewater.

Misschien is er een beter woord dan "blind", but I hope you get the picture. Ik kan niet meteen een zinnige reden verzinnen waarom Fourniret ooit nog zou mogen vrijkomen. Ik moet ook heel lang nadenken waarom de man die Joe Van Holsbeeck doodstak een tweede kans zou mogen krijgen. Omdat het nog een kind is? Met een heel leven voor zich? Zeg me, welke rechter durft dat face to face zeggen aan de ouders van Joe?

Vrijlating van moordenaars is een mokerslag in het gezicht van de nabestaanden. De doden krijgen immers geen tweede kans. Bovendien is het risico te hervallen in veel gevallen te groot voor de maatschappij. En psychologische rapporten die de kans op herval inschatten hebben de laatste jaren wel een deuk gekregen. Of hoe moet je het besluit De Gelder niet te interneren anders interpreteren?

Maar psychologisch onderzoek is zeker nodig. Psycho-analyses, in het geval van ontoerekeningsvatbaren; socio-psychologisch onderzoek, in het geval van toerekeningsvatbaren. Niet omdat de daders dat verdienen, wel omdat de maatschappij dat verdient. Want een moordenaar zondermeer opsluiten of terechtstellen geeft ons geen sikkepit garantie dat hetzelfde morgen niet weer gebeurt. Vermassen, wiens gezicht op TV ik net als zovelen ook wel een beetje beu ben maar die desondanks vaak toch heel zinnige zaken te vertellen heeft, zei de week na de gebeurtenissen in Fabeltjesland dat Amerikaanse toestanden ook naar Europa komen. Ik interpreteer dat het dus een kwestie van tijd is dat er onder andere een Vlaamse puber een bloedbad aanricht in zijn school. Ik wou dat ik dit niet hoefde te schrijven.

Net voor ik donderagavond op mijn werk mijn laptop afsloot om naar Brussel-Zuid te wandelen, surfte ik nog eens naar De Standaard Online voor het laatste nieuws. "Beschieting van een trein in Brussel", las ik, en ik werd ineens heel treurig. Vroeger had ik meteen gedacht "waarom?" Maar nu kon ik alleen maar denken: "Mijn God, Vermassen heeft gelijk; de tijd van nimby is voorbij".

PS: Ik merk ineens dat ik warempel opnieuw hoofdletters beginnen gebruiken ben. U kan er dus vanuit gaan dat mijn post van vandaag redelijk ernstig bedoeld is.

[copyright cwlee]

de netlog pagina mag dan een gigantisch succes zijn, het blijft een vreselijk woord: masturberen. ik moet er spontaan bij denken aan een perculateur (gigantische koffiezet voor de horeca), een perforator die vierkantjes knipt of een visserstechniek om de masten snel naar beneden te halen bij stormweer op volle zee. maar "wemastrubate" levert geen zoekresultaten op in google, dus iedereen weet wel hoe je het schrijft. het gaat slecht met de nederlandse taalbeheersing, maar voor vunzigheden maken we geen taalfouten.

"penetreren", the next step zeg maar, nog zo'n spuuglelijk woord. wie heeft dat in feite uitgevonden? en "ejaculeren", het ultieme doel toch: the horror. mijn goesting is over als het woord me te binnen schiet. van "goesting" gesproken: een broek vol goesting, da's pas een uitdrukking om te koesteren (en op tijd en stond ook eens te laten schieten natuurlijk).

"vagina", ijkes. "tepelhof", (veli) yuk(sel)! "schaamhaar", hoezo "schaam": ik heb het, u heeft het. enfin, u had het toch, maar nu iets minder, sinds uw brazilian wax.

zelfs al zou het iets anders betekenen, dan nog zou ik in geen honderd jaar zo'n masturberen tee-shirt aan mijn lijf willen.

en nu ga ik erover ophouden. want ook al meermaals gelezen bij de _vlaamse blog jetset_: de meute interminglet te veel met ons enkel en alleen om zelf bezoekers te lokken. en dit topic, dus moet ik er af blijven teneinde niet beschuldigd te worden van starfucking. djeezes. van vitalski mag ik al geen commentaar meer geven op actuele gebeurtenissen, van evy gryaert moet ik opletten met toespelingen. en nu voel ik me ook al alsof ik onder de zestig seconden bloggen moet blijven teneinde niet getraced te worden voor populaire onderwerpen. wat schiet er dan nog over? straks ga ik ook nog dagelijks over iPhones, hash tags en blog aggregators schrijven en om de zoveel dagen lvb.net ophemelen omdat ik achter de vrije meningsuiting sta. waar komen we dan uit?

*ik weet dat "ik" in het engels hoofdletter "i" is. en dat engels normaal ook met een hoofdletter moet. i'm not a complete moron. maar ik heb besloten geen hoofdletters meer te gebruiken. ik heb al stress genoeg. IK BEN TEGEN HOOFDLETTERS, WOU IK NOG EVEN DUIDELIJK IN DE VERF ZETTEN.

enfin, ik ga nog eens proberen een goeie vlaamse blog te vinden. ik had die queeste opgegeven na mijn débâcle van vorig jaar (waarom staat er in hemelsnaam een hoed op die a). maar de goeie moeten het natuurlijk niet met de slechte bekopen.

"Blogonious" blijkt momenteel de populairste skynetblog in de categorie dagelijks leven. Bedankt daarvoor. Het bevreemdt me ook enigszins, want zelf ben ik niet echt de populairste in het dagelijks leven.

U heeft mij zelfs liever dan sex, zie ik, want dat staat maar op twee.

Ik had de laatste dagen al in de mot dat er meer volk over de vloer kwam. Naar de reden heb ik het raden. Misschien willen de fans van Evy Gruyaert zich er komen van vergewissen dat ik eigenlijk niet echt iets onheus heb gezegd.

U vindt blijkbaar leuk wat ik schrijf en dat kan ik uiteraard alleen maar toejuichen. Het zal hier dan al bij al toch niet zo rampzalig zijn als de Vlaamse blog jetset schrijft. Ofwel zijn alle lezers Skynet-lezers, en dan stelt het ook niks voor, nog steeds volgens diezelfde blog jetset, die de hele Skynet-zwik niet om te pruimen vindt. Behalve die vreselijke banners bovenaan vind ik het hier zelf echter nog zo slecht niet.

Het is wel voor het eerst dat Blogonious op één staat sinds ik beduidend minder ben beginnen schrijven. Misschien is het dus een aanmoediging om u inderdaad met iets lagere frequentie met onzin te bestoken. Sowieso zit ik dezer dagen ietsje meer op facebook.

Voegt u mij gerust als vriend toe op facebook. Ik zal accepteren. Ik heb laatst wel een vriendenverzoek geweigerd, maar dat was omdat de aanvrager verwees naar ons cafégesprek in de "de gouden steelpan", waar ik met een knalroze broek aan grappig zat te wezen. Geloof me, ik ken dat café niet, ik ben er nog nooit geweest, ik draag geen roze broeken en vooral: ik bén niet grappig. En tenslotte drink ik nooit in die mate dat ik me daags nadien niet meer zou herinneren dat ik in café "de gouden steelpan" grappig heb zitten wezen in een knalroze broek. Maar nu ik eraan denk, waarom zou ik ook dat vriendenverzoek weigeren. Vooruit dus maar.

En nogmaals dank, mensen. Blijf langskomen. Blijf lezen. Ik zie u graag.

Eén van de beste ideeën die ik de laatste jaren heb gehad, was het aanmaken van een Gmail-adres voor mijn kinderen, nog voor ze geboren werden, en zeker lang voor ze het ooit zullen gebruiken.

Niet omdat ik dan voor de rest van hun leven aan de hand van dat groene bolletje linksonder ga kunnen controleren of ze online zitten. Wel om hen in CC: te zetten in de loop van hun kindertijd als mijn vrouw en ik over hen mailen. En hen de inbox naderhand cadeau te doen, uiteraard inclusief paswoord reset, als ze wat ouder zijn. 't Is te zeggen: als ze een leeftijd hebben waarop ze niet meteen gaan inloggen en de hele flauwekul deleten.

OK, het is misschien een gek idee. Mijn kinderen zijn -en gelukkig- nog lang niet toe aan een digitaal leven. Maar Gmail is zelf ook nog altijd beta, toch?

ergens ten noorden van hawaii drijft een afvaleiland ter grootte van texas. we moeten het daar toch eens over hebben. and we might just as well do it now. google, lucky bastard, had goed nieuws afgelopen week, fier als ze zijn om google ocean, het broertje van google earth, boven de doopvont te houden. zeeën gaan opengaan, letterlijk. met google earth wordt het mogelijk virtueel in de oceaan te duiken. surfen is niet goed genoeg voor die mannen. de aleoetentrog is the limit. maar met mijn eeuwige postieve ingesteldheid moest ik dus meteen denken aan dat drijvende afvaleiland in de stille oceaan.

ik weet niet of u er al van gehoord hebt. indien niet wil ik u even ontnuchteren op vlak van inspanningen van de wereld om de afvalberg te beheersen. tussen hawaii en alaska drijft Een Gigantische Klonter (Voornamelijk) Plastic Partikels Ter Grootte Van Spanje, Portugal En Spanje Samen. Een Mens Zou Voor Minder Hoofdletters Beginnen Gebruiken. sommige bronnen gewagen zelfs van een vlek van twee maal de oppervlakte van de verenigde staten. de makers van armaggedon wellicht. nu, een hoop viezigheid ter grootte van spanje, portugal en frankrijk samen lijkt me ook al ruim voldoende, en dan spreken we nog enkel maar over het eiland, het drijvende gedeelte, want ruim het dubbele van dat volume bijkt ondertussen ook nog eens de dieperik te zijn ingegaan. er is al veel over dat afval geleuterd, maar tot maatregelen leidde dat voorlopig nog niet. de troep ligt namelijk in internationale wateren, en is dus niemands verantwoordelijkheid. helaas is het zonneklaar dat de troep via vissen ook op ons bord belandt. maar pakweg de states, anders altijd met grote trom de redders van de wereld, laten de boel ook maar voor wat hij is. het meeste vuil komt van de stranen van hawaii, tot nader order een amerikaanse staat, maar er valt geen olie te rapen, dus uncle sam roert zich niet.

hoe het tot dat gigantisch afvaleiland is kunnen komen is simpel. drie permanente zeestromingen drijven alle junk in de oceaan continu netjes bijeen. en nogal wat vuil schijnt dus zoals gezegd van de stranden van hawaii afkomstig te zijn. the other side of paradise, zeg maar. there are both sides to every story. men vermoedt dat ook in de atlantische oceaan zich zo'n drijvend stort bevindt. vooralsnog voelt niemand zich echt geroepen om er zelfs maar naar op zoek te gaan. afraid what to find?

eilandman heeft echter ook een beetje goed nieuws. plastic -eventually- degradeert. is afbreekbaar, met andere woorden. ja, als het pasen is, hoor ik u zeggen, maar hold your horses, ik ben nog niet klaar. dat plastic afbreekbaar is zette vorig jaar een 16-jarige canadees aan het denken. blij dat ze dat ook nog kunnen, ginder aan de overkant van het ruime sop. daniel burd vond na enig onderzoek de microbe die zorgt voor het afbraakproces van plastic en zou dat kunnen versnellen tot amper drie maand. ongetwijfeld nog in een prematuur stadium, maar fijn dat er in amerika nog andere jongeren zijn dan degene die zich een lange zwarte leren kazuifel en een buks kopen (niet te verwarren met buxus), hun kop kaal scheren en tenslotte een school binnenstappen alsof het de nieuwste wii is. ze gaan het allemaal ver schoppen.

ik ga een categorie "wetenschap" aanmaken voor mijn weblog. ik weet er obviously weinig van, maar heb er veel over te vertellen. kortom, helemaal iets voor mijn blog dus.

vroeger vond ik de penis spam maar plattekes. neem nu "massive load in her mouth". of "keep pumping her all night long". moet er ook niet een beetje geslapen worden trouwens? ge kunt toch niet altijd met kleine oogskes op uw werk toekomen, zelfs al kost dat een broek vol goesting.

maar eerlijk is eerlijk - ik vind de spam beter en beter worden. vandaag nog: "It"s easier to slide when you have gigantic pride."*

okee, grammaticaal klopt het nog steeds niet, maar we get the picture. ik wou bijna replyen om ze te feliciteren met hun versje. maar dat moet je nu net niet doen op spam natuurlijk, replyen.

*niet mijn hoofdletters. zeker niet mijn hoofdletters.

Joods Forum dient klacht in tegen AEL
AEL dient klacht in tegen VTM bij Raad Voor Journalistiek
Huis pompier vernield na klacht over lawaai
Burgemeester Peeters heeft een klacht aan zijn been vanwege Vlaams Belang
Lobbyiste klaagt New York Times aan
Geen leeuwenvlag leidt tot klacht bij gouverneur
Timbaland aangeklaagd door bloemist
Groen! klaagt over kunstgrasvelden

(bovenstaande zijn niet mijn hoofdletters)

ik kan nog wel even doorgaan.

u moet eens zoeken op het woordje "klacht" op de zoekmachine van de standaard online. 14445 zoekresultaten.

zouden we niet beter allemaal stoppen met klagen en gewoon ons werk doen. want het is toch daar dat er klachten over komen: dat we ons werk niet goed doen.

we hebben amper de tijd om al het reguliere werk te doen. laat staan dat er overschot is om ook nog eens al die klachten te behandelen over dat werk.

kijk naar mij. klaag ik?