geef mij maar herfst

ik begrijp die jaarlijkse zomerhetze niet. iedereen lijkt tien maanden lang te wachten op die andere twee. die deze zomer zelfs niet gekomen zijn. ongelukkigheid troef, bij de zogezegd feelgood mensen. ik was deze semi-zomer best tevreden met het weer, maar dat eeuwige geweeklaag van die aspirant-gebronsde lijven ging me wel stilaan de keel uithangen.

nu het écht herfst is, en de laatste zonnebanker tot aanvaarding gekomen is, is het pas volop genieten. werk voor tien buiten: knotwilgen knotten, de tuinslang winterlang oprollen en het gras de laatste keer afrijden, en binnen is het óók zoveel aangenamer in het derde seizoen. achter glas in de zon is in de herfst ongeëvenaard. geen enkele jazzplaat klinkt beter, geen enkele trappist smaakt beter, geen enkele potpourri ruikt beter dan in de herfst.

geef mij maar herfst. dus.

gardenautumn.jpg

(foto eilandman)

de commentaren zijn gesloten.