Hannelore

het zegt u ongetwijfeld niets, maar dat doet aangezien het mijn weblog is in feite ook erg weinig ter zake: Anabel is dood. scheiden doet altijd lijden, en scheiden deden we al jaren terug, maar nooit echt: om de zoveel maanden moest ik haar gewoon zien en nam ik de auto naar drongen. Anabel was mijn favoriete anglo-nubische geit en bij uitbreiding mijn favoriete dier aller tijden. daar is nu geen einde aan gekomen, maar aan haar leven helaas wel.

een verdriet komt gelukkig nooit zonder troost, en aangezien het al maanden geleden was dat ik de kinderboerderij nog eens had kunnen bezoeken, kreeg ik in één en dezelfde adem het nieuws te horen dat Anabel vóór haar afscheid nog wel het leven had geschonken aan een crème van een dochter: Hannelore. ik zag dat beest in mijn ogen kijken en denken: "die gast was een vriend van mijn moeder." de kans is dan ook bijzonder groot dat ik de kleine Hannelore in mijn armen sluit en Anabels bloed blijf bezoeken. because deep down, i'm an animal, too. en Hannelore en Anabel worden voortaan met hoofdletter geschreven.

 

Hannelore.jpg

schrijf een commentaar

optioneel