• ik opnieuw even, nog eens. over niets.

    ik zou eigenlijk in mijn nest moeten kruipen, maar als iedereen die wil beginnen schrijven ook altijd effectief in zijn nest zou kruipen, wat zou er dan geschreven worden? juist: niets. ik ben dus wel verplicht om hier te blijven zitten, en het nog heel even over volstrekt niets te hebben met u, teneinde, tenminste het niet schrijven een halt toe te roepen.

    ik ben eigenlijk -u zult het zich als trouwe lezer van dit weblog dat nauwelijks nog geactualiseerd wordt, herinneren- gestopt met schrijven omdat er veel te veel te schrijven valt. ik weet het: een mager excuus. maar men moet leren kiezen voor men leert schrijven, en ik kan het niet.

    daarom gaat dit weblog al zovele jaren over niets, en toch wordt er zo af en toe iets neergepend. ergerlijk, denkt u misschien, want straks eindigt ook deze post zoals hij begonnen was: met niets, twijfelend aan alles, en zelfs zonder een foto waaraan men zich toch iet of wat opvrolijken kan.

    deze post werd geschreven tijdens het voortdurend zoeken naar geschikte muziek tijdens dewelke ik deze post zou kunnen schrijven, met het grootste gedeelte van deze stuntelige queeste toch duidelijk naar natalie merchant.