gent

nee, mijn liefde voor gent is wat over. en nee, niet omdat ik club bruggesupporter ben, al is die atletiek associatie, eerlijk, altijd wel al geheel aan mij voorbij gegaan. en een stad is toch niet volledig zonder voetbalclub, maar soit. de stad lijkt meer en meer geprefabriceerd vandaag, zoals vele steden, bij uitbreiding. voorgekauwd. alles wat de moeite waard is staat 's anderendaags in de gazet, als het de dag ervoor al niet was, en verliest zo meteen zijn cool. valt er eigenlijk nog iets te ontdekken? popup stores, zeggen ze. maar tegen dat je tijd hebt om een kijkje te gaan nemen, zijn ze weg.

 

gent.jpg

 

is er nog ergens ruige subcultcha? graffiti artiesten krijgen meer subsidies dan hun spuitbussen kosten en een banksy loopt er vooralsnog niet rond in gent. gent is een driekoningentaart zonder boon. een maatschappelijk verantwoorde suikerbom zonder verrassing. pas op: zalf op de wonde: toch weer steeds meer platenwinkels. maar dat de buffalo's regerend landskampioen zijn, nee, eerlijk, dat doet er natuurlijk ook geen goed aan. geef mij maar lissabon. of dublin. of zou het daar ook al van dattum zijn?

deze post werd geschreven tijdens het beluisteren van mijn spotify speellijst pour us another drop. giet er ons nog enen uit. true love zal ons wel vinden op het einde van het spel. verstaat ge?

 

 

de commentaren zijn gesloten.