blogonious - Page 5

  • the digital island daily

    voor wie het wel eens iets meer mag zijn, zonder dat het meteen al te zwaarwichtig wordt, heb ik zonet the digital island daily gemaakt op paper.li. de eerste editie is al één keer bekeken (hoogstwaarschijnlijk door mij) en er is al één fan (ik wellicht). met andere woorden: een echt schot in de roos, dat u dan ook absoluut niet aan u wil laten voorbijgaan. niet-commercieel nieuws vanop futiele hoopjes land in zee, dat zou zowat de bedoeling moeten zijn. een niche waarvan wellicht niemand behalve ik wakker ligt, en in betere tijden ook nog boudewijn büch, maar soit. aanklikken die boel. en abonneren.

     

    cover-small.png

  • niets. of toch niets bijzonders. en zeker niks geplands.

    tijdens korte vakanties, zoals deze eerste week van de paasvakantie, doe ik niets. of beter: niets bijzonders. of om helemaal correct te zijn: ik plan niks. het vooruitzicht is immers mooi genoeg. ik kan eindelijk eens langer dan een weekend 24/24 genieten van mijn klein mannen, iets dat, denk ik dan soms, toch ooit bedoeld moet zijn geweest om inbegrepen te zijn in het echte leven. ik denk dat al mijn kinderen voor het eerst rechtkrabbelden in de crèche. één van die toptien gebeurtenissen in het leven, heb ik dan 's avonds enkel te lezen in het weg-en-weerschriftje. mensen die biologisch verder af staan van mijn kinderen maakten het mee. en dan nog -the horror- voor hun job.

     

    en verder: de was en de plas. en met plezier, of toch minstens met een aanvoelen dat ook dát net iets endogener is dan een bulgaarse floor manager inhuren met, give me a break zeg, dienstencheques. en nog wat dingen. pasgeplante zaden zien kiemen. kippen de spliterwten er eerst van tussen zien halen, pas de woensdag dat diepte-interview lezen in de krant van zaterdag, eindelijk nog eens een dagje genieten van vinyl, koffie en wat prille lentewarmte achter glas, na zes maanden nog eens de gitaar bovenhalen, en met een tin whistle in de mond dromen van de zomerreis naar mayo, waar het allemaal nog net iets evidenter lijkt dat je enkel doet wat gedaan moet worden. ze hebben daar wel een hongersnood achter de rug, akkoord.

     

    en tenslotte: gedichten schrijven. waar wellicht nooit iets anders mee zal gebeuren dan gevonden worden door achterkleinkinderen op een stoffige zolder, maar ach wat: van alle onbelangrijke dingen in het leven is poëzie veruit het belangrijkste. ik ben op een leeftijd gekomen dat ik begin te beseffen dat je het allemaal vooral voor jezelf moet doen. en voor je achterkleinkinderen, natuurlijk.

     

    539w.jpg

    [foto FELICITY LONG]


    deze post werd geschreven tijdens het luisteren naar mijn spotify playlist soothings for the wee small hours. van harte aanbevolen. voor de wee small hours. wanneer je soothings nodig hebt. zoals ik nu. wanneer je mijmert over de zin van het leven, terwijl je een korte vakantie hebt waarin je niks doet. of toch niks bijzonders. of tenminste niks geplands.

  • bekerkorstmos

    ik kan vrij moeilijk kiezen. twijfelaars moet dit bekend in de oren klinken. nog erger is het echter om het allemaal ook nog eens te onderbouwen, die keuzes. alleen al om niet te hoeven motiveren zou een mens besluiteloos blijven. met mijn blog is het net hetzelfde. ik heb over best veel zaken een mening, en vroeger wijdde ik dan per avond een post aan één zo'n zaak, maar no more. ten eerste zou ik dringend een aantal kamerplanten moeten verpotten. ten tweede moet ik mijn katten nog eten geven. en ten derde is het straks het tweede deel van witse. ik weet wel dat dat eigenlijk niet zo veel soeps is, witse, zeker als men de avond ervoor dalziel & pascoe gezien heeft, maar nog erger is het te moeten besluiten dat ik vorige week eigenlijk zonder enige reden naar deel één gekeken heb. hoe zwak ook, men wil na het eerste deel toch gewoon even nagaan of het tweede niet een heel klein beetje minder erg zou kunnen zijn.

    ik wil maar zeggen, natuurlijk. ik zou hier mijn mening over de toestand in syrië kunnen toelichten, of mijn ergernis kunnen spuien dat club brugge maar niet uit dat ellendige slop raakt en dat een profijtige zege tegen standard daar niks aan verandert, of kunnen opsommen welke prachtige plaatjes ik gisteren in de kringloopwinkel van eeklo heb gevonden, maar wat een gedoe allemaal. als ik ook maar iets over syrië zou willen zeggen zou ik eerst twee uur lang de zogenaamde kwaliteitswebsites moeten doornemen om een ernstig referentiekader voor mijn post te scheppen en geloofwaardig over te komen. wat betreft een doorlichting van club brugge heb ik alleen al bij het idee van gekwekwekwek door fans van andere en hoofdzakelijk minderwaardige voetbalploegen geen zin meer, en voor die plaatjes zou ik de albumhoezen moeten opzoeken op het net, en die dan downloaden, en weer uploaden, of nog erger: gewoon linken via url, om dan zelf zo'n smerige blog te hebben telkens die andere site down is.

    nee nee, beste lezer, ik zou willen besluiten met een zelfgemaakte foto van bekerkorstmos. cladonia pyxidata, gelijk of dat we zeggen. de nagel op de kop is dat, bekerkorstmos. wie het kleine niet eert, enzovoorts. en gewoon een foto, en verder weinig uitleg. niks argumentatie, niks onderbouw, gewoon genieten. mag het?

     

    bekerkorstmos.jpg

    deze post is geschreven tijdens het luisteren naar mijn overigens sublieme spotify lijst topradio retro 500 (last update 4/3/12). ook altijd razend weinig toelichting bij de dingen des levens daar, op topradio.

  • verval

    deze blog is mijn blog niet meer. achter mijn rug is het lettertype opeens times new roman geworden. kun je je dat nu voorstellen? pas op, ik schrijf nog altijd graag, en ik zal altijd blijven schrijven, omdat ik niet anders kan, maar zomaar het lettertype veranderen, achter de rug, nee, sorry, dat gaat me te ver. ik heb het weer steeds meer voor het verfrommelde papier met ezelsoren naast mijn bed, met stylo in een straal van maximum één meter, waarnaar ik grijpen kan wanneer ik wil, ook offline. ik heb vorige week mijn eerste gedicht geschreven in jaren. dat het ooit op deze blog geraakt is zeer de vraag. het dient dan overgetypt, en nagelezen, en gepost, wat een gedoe.

    ik heb vanavond een ketel water opgezet en volgegooid met gedroogde tijm. ik weet niet eens waarom ik het schrijf, of toch: kiss (keep it stupid and simple). ik heb de laatste jaren te veel mensen te vaak te onnozele verhalen horen vertellen. fake mensen, zoals in: the winner fakes it all. ik bedoel: get real, mensen kopen zich de duurste arrangementen met turkse baden maar hebben niet eens de kosteloze alternatieven uitgeprobeerd. omdat het ook geen straf verhaal is, natuurlijk, 's anderendaags, op de parking van je werk, als je net uit je 4X4 bent gestapt en je je iPhone nog eens pragmatisch onnodig maar imagebuildend onmisbaar checkt bij de eerste tellen van een ochtendgesprek met een collega. een zonnebril op, natuurlijk, ongeacht de zon.

    whatever, zeker, allemaal. maar vrij triestig toch, ook. en ik maar naar belgische eurodance luisteren. en zij maar zeggen hoe totaal niet cool dat dat wel is vandaag. de dag. maar anyway. ik dus, en zij. wij dus, maar niet samen.

     

    man-on-iphone.jpg

  • vanalles

    ik zou vanalles willen schrijven, maar zou u het dan lezen?

  • 12 ernstige voornemens voor 2012

    1. ik ga het ontbrekende paneel van de rechtvaardige rechters vinden dit jaar. ik weet het, ik weet het: ik heb het vorig jaar ook al gezegd. maar waarom niet opnieuw wensen wat mislukt is. geef toe: gaat u niet ook dit jaar een heel jaar fitnessen tot half februari?

    2. ik heb nog geweldig veel boeken te lezen, en ik ga beginnen met die die ik de laatste jaren kado heb gekregen. misschien zijn dat niet allemaal tegelijk ook de beste boeken, maar er bestaat nog zoiets als elementaire beleefdheid en het gegeven paard.

    3. ik ga madeleine mccann zoeken. ik geloof niet dat de ouders een akelig geheim verborgen houden. ik ben haar moeders boek aan het lezen (het enige niet gekregene dat ik nog ga lezen voor ik aan de gekregenen begin) en het is schrijnend en ik geloof haar en ik ga haar helpen.

    4. ik ga een beetje proberen lijnen en minder sausjes eten tenzij ze echt heel, heel, heel lekker zijn, hetgeen ze helaas meestal ook effectief zijn, maar dat is amper mijn schuld te noemen. we gaan er dus ook niet te veel over zagen mocht het niet lukken.

    5. ik ga mij minder opjagen in de toenemende schare onnozelaars in het verkeer. nee, poeh, ik ga u zelfs niet vertellen wat ik vanochtend weer heb meegemaakt dienaangaande.

    6. ik ga geen enkele hoofdletter meer schrijven in mijn blog, ook niet als ik citeer. dit is mijn blog.

    7. ik ga me inline skates kopen en, dat is toch de bedoeling, en iets anders zou pure dwaasheid zijn, beginnen inline skaten.

    8. ik ga iedereen unfollowen op twitter die mij unfollowt. wat is me dat nu, zeg.

    9. ik ga minder op internet zitten. niet geheel van harte, want verslaafd ben ik niet echt, maar ik wil meer schrijven in 2012. geen reden tot paniek, want ik heb het niet meteen over mijn blog. ik wil uitgeven in 2012. geen geld (men kan nu eenmaal niet uitgeven wat men niet heeft, hoewel dexia denkt van wel), maar boeken. er liggen al meer dan tien jaar enkele halve manuscripten op de plank, en geen enkele raakt maar af. we gaan dat dus dit jaar doen. wanneer weet ik nog niet. eind december, vermoedelijk.

    10. ik ga op reis gaan (er mag ook wel een haalbaar objectief bij zijn).

    11. ik ga regelmatiger joggen in 2012. vanaf 1 januari zelfs al, dacht ik.

    12. ik ga niet te veel plannen in 2012. toch alleen maar voer voor frustratie.

    deze nieuwjaarsbrief werd geschreven tijdens het luisteren naar mijn overigens sublieme spotify afspeellijst "90's britpop, before, after & elsewhere". abonneren maar!

     

    Lamgods.jpg

  • luik - naschrift

    ik had dit liever niet geschreven, maar wie op maandag "de rechtbank" op één gevolgd heeft, én goed keek, zag hoe beklaagden verder "gevormd" worden bij een rechtszaak. vooral die antwerpenaar met lang sluik haar en hoog voorhoofd + procureur waren goed bezig. sorry, hoor: facts are facts. als je een beklaagde achtereenvolgens gaat uitlachen, niet laat uitspreken en denigreert, dan ben je aan het zaaien zonder te weten wat de oogst zou kunnen zijn. amrani is heel erg schuldig, maar is hij de enige? zeg mensen dat ze fout bezig zijn, maar niet dat je beter bent dan hen.

    mijn gedachten zijn volledig bij de slachtoffers van de nabestaanden. en bij hun moeilijkste kerst ooit.


     PHOTONEWS_10354345-002.jpg.h380.jpg.568.jpg

  • kartonnen dozen

    toen mijn leven nog eenvoudig was, had ik wilde plannen. veel van die plannen zitten momenteel in kartonnen dozen. veel mensen hadden, toen hun leven nog eenvoudig was, wilde plannen. veel van die mensen staken die plannen vervolgens in kartonnen dozen, reden ermee naar het containerpark en dumpten ze. ik niet. bij mij steken ze nog altijd in kartonnen dozen, die ik vandaag verhuisde van de garage naar het tuinhuis.

    misschien vraagt u zich af wat er van blogonious geworden is de laatste jaren. blogposts komen met de regelmaat van de 29ste februari. misschien denkt u het te weten: eilandman weet niet meer waarover te schrijven, bloggen was een bevlieging. maar de waarheid is anders: er is te veel om te beschrijven, en evenveel kan niet beschreven worden binnen het sociale keurslijf van een blog. u zult me dat moeten vergeven. de muren hebben oren, en ik heb geen zin om ip- en mac-adressen te gaan checken van de lezers van blogonious.

    het goede nieuws, als u een trouwe lezer bent, is dat ik het schrijven niet kan laten, en het feit dat er een moment is aangebroken, denk ik, in mijn leven, dat ik weer wat meer ga bloggen. even licht-nonsensicaal als vroeger, maar minder gebeten om niet te vergeten. hoe groot mijn bewondering ook voor mensen als anthierens of meulenaere, hun schrijfstijl heeft hen vooral windeieren gelegd.

    ik was er bang voor, en geef toe: u ook, maar het is me toch maar weer eens gelukt: het einde van een blogpost bereiken zonder werkelijk iets van noemenswaardige betekenis geschreven te hebben. voor inhoud zult u alweer elders moeten zijn, of later terugkomen.

     

    kartonnen doos

  • geef mij maar herfst

    ik begrijp die jaarlijkse zomerhetze niet. iedereen lijkt tien maanden lang te wachten op die andere twee. die deze zomer zelfs niet gekomen zijn. ongelukkigheid troef, bij de zogezegd feelgood mensen. ik was deze semi-zomer best tevreden met het weer, maar dat eeuwige geweeklaag van die aspirant-gebronsde lijven ging me wel stilaan de keel uithangen.

    nu het écht herfst is, en de laatste zonnebanker tot aanvaarding gekomen is, is het pas volop genieten. werk voor tien buiten: knotwilgen knotten, de tuinslang winterlang oprollen en het gras de laatste keer afrijden, en binnen is het óók zoveel aangenamer in het derde seizoen. achter glas in de zon is in de herfst ongeëvenaard. geen enkele jazzplaat klinkt beter, geen enkele trappist smaakt beter, geen enkele potpourri ruikt beter dan in de herfst.

    geef mij maar herfst. dus.

    gardenautumn.jpg

    (foto eilandman)