dutroux

  • bericht aan de standaard online: nog twee prachtige treinroutes

    fijne fotospecial op de standaard online, afgelopen donderdag: tien prachtige treinroutes. inspirerende kiekjes, die me deden wegdromen naar twee van mijn eigen spoorreizen, die ik dan ook graag aan de lijst van tien zou toevoegen. het zijn twee routes die ik  deed in de negentiger jaren. hoe ze er momenteel aan toe zijn, en of modernisering het ondertussen gehaald heeft op de romantiek, weet ik niet, maar toen waren ze in ieder geval erg de moeite.

     

    griekenland - peloponnesos

    ik herinner het me als gisteren. ik was laatst in de peloponnesos in 1996. ik had een week geen nieuws gehoord en toen ik weer thuiskwam zat ons land in volle dutroux-heisa, die me eerlijk gezegd even lang zal bijblijven als nine eleven. snorremans was net opgepakt, en de daver van ontzetting zat nog in eenieders lijf. de precieze route die ik deed staat me niet meer bij. zeker weet ik alleen dat we uitgestapt zijn in kaiafas, overigens een vreemd plaatsje, met enkel een station, bijhorend buffet, geheimzinnige omheinde instelling en eindeloos en ongerept strand, waar we die nacht als enige een tent opzetten. in griekenland reisde nagenoeg iedereen toen met de bus. de trein was traag, het spoorwegnet dun. maar tegelijk goedkoop, en zalig laveren tussen de bergdorpjes deden ze, die heerlijk oude boemeldiesels.

    Peloponnesos2009.jpg

     

    portugal - alentejo

    idem voor het jaar daarop, 1997, toen ik met de trein door de alentejo getufd ben: ik kan me evenmin de precieze haltes herinneren. zeker is dat we opgestapt zijn in het prachtige met azulejo's bezette stationnetje van castelo de vide, na een voettocht vanuit marvao. maar ook dat we vanuit evora noordwaarts gereden zijn, door het eindeloze okergeel en langs desolate kurkeiken als door een schilderij: een stukje afrika in europa. ik herinner me mijn dikste treinkaartje ooit (zo'n drie millimeter - ik heb het nooit weggegooid en moet het dringend nog eens uit mijn rommeldozen halen), en een conducteur en machinist die tussen de vaste haltes ook wel pleegden halt te houden waar en wanneer het hen uitkwam, om een sigaret te roken, of een blikje te kopen in een minimercado langs het spoor. geen enkele passagier die zich er aan stoorde. we zouden wel aankomen wanneer we zouden aankomen. onthaasting avant la lettre.

    Alentejo_29_5_5_edit.JPG