gitaar

  • niets. of toch niets bijzonders. en zeker niks geplands.

    tijdens korte vakanties, zoals deze eerste week van de paasvakantie, doe ik niets. of beter: niets bijzonders. of om helemaal correct te zijn: ik plan niks. het vooruitzicht is immers mooi genoeg. ik kan eindelijk eens langer dan een weekend 24/24 genieten van mijn klein mannen, iets dat, denk ik dan soms, toch ooit bedoeld moet zijn geweest om inbegrepen te zijn in het echte leven. ik denk dat al mijn kinderen voor het eerst rechtkrabbelden in de crèche. één van die toptien gebeurtenissen in het leven, heb ik dan 's avonds enkel te lezen in het weg-en-weerschriftje. mensen die biologisch verder af staan van mijn kinderen maakten het mee. en dan nog -the horror- voor hun job.

     

    en verder: de was en de plas. en met plezier, of toch minstens met een aanvoelen dat ook dát net iets endogener is dan een bulgaarse floor manager inhuren met, give me a break zeg, dienstencheques. en nog wat dingen. pasgeplante zaden zien kiemen. kippen de spliterwten er eerst van tussen zien halen, pas de woensdag dat diepte-interview lezen in de krant van zaterdag, eindelijk nog eens een dagje genieten van vinyl, koffie en wat prille lentewarmte achter glas, na zes maanden nog eens de gitaar bovenhalen, en met een tin whistle in de mond dromen van de zomerreis naar mayo, waar het allemaal nog net iets evidenter lijkt dat je enkel doet wat gedaan moet worden. ze hebben daar wel een hongersnood achter de rug, akkoord.

     

    en tenslotte: gedichten schrijven. waar wellicht nooit iets anders mee zal gebeuren dan gevonden worden door achterkleinkinderen op een stoffige zolder, maar ach wat: van alle onbelangrijke dingen in het leven is poëzie veruit het belangrijkste. ik ben op een leeftijd gekomen dat ik begin te beseffen dat je het allemaal vooral voor jezelf moet doen. en voor je achterkleinkinderen, natuurlijk.

     

    539w.jpg

    [foto FELICITY LONG]


    deze post werd geschreven tijdens het luisteren naar mijn spotify playlist soothings for the wee small hours. van harte aanbevolen. voor de wee small hours. wanneer je soothings nodig hebt. zoals ik nu. wanneer je mijmert over de zin van het leven, terwijl je een korte vakantie hebt waarin je niks doet. of toch niks bijzonders. of tenminste niks geplands.